Mısra Verse © 2026

⏳ Hasret ve Özlem Şiirleri

Uzaklara, geçmişe ve sevilenlere duyulan özlemin şiirleri. Bir kapıda bekleyişin, bir mektubun ulaşmadığı yolun, bir sesin artık duyulmadığı sessizliğin dizeleri. Hasret burada susmuyor, mısra oluyor.

❤️ Aşk 🌌 Yalnızlık 🌱 Hayata Dair ✨ Neşeli 💔 Duygusal 🍂 Soyut / Sürrealist 📜 Klasik / Serbest

@Yüksel Bey🎬 KLİP

Üstü Sende Kalsın

Sanki bir masaldın başlayan bir varmışla Sanki bir elvedaydın bitmeyen bir yokmuşla Ateşten bir gül gibi, yaban elde çöl gibi. Ne güneşin ısıttı ellerimi, ne gecelerin soğuttu Kor ateş yüreğimi Düşlerken zamanı yorgun yıllarda Ne gökyüzü öptü gözlerimi Ne gözlerim gökyüzüne değdi Yalın ayak düşlerde koşarken gizlice Bir yıldız ağladı, bir şiir kanadı kalemimden her gece. Oysa rüzgarların Canıma can sürdüğüm merhemdi Hüzünlerin seherlere mahremdi Karın, buzun, yağmurun Gönlüme gül ekendi. Çekip de yüreğimden gittin gideli İnan her gün bekledim bir gün geri dönmeni. Kim bilir hangi umuda vurgundu senin de yüreğin Hangi baharlarda bitti Hangi kışlarda soldu sevgilerin. Kırık dökük bir aynasın sen biliyor musun Her parçası bir anı, her anısı bir acı. Vurursa bir gün yine aniden o dost elin Bir anlık da olsa savurursa buz yelin Ağlatma sen içimdeki çocuğu Atma yüreğimi ıssız çöllere Batmasın dikenlerin sevdalı gözlerime Gelişin bayram, gülüşün bahar olsun Tutunayım ellerine. Şimdi umutlarım umutsuzluğuna hediye olsun Sevinçleri kalbine, muştuları eline Vefaları bırakıyorum sinene Al sana bir avuç güneş, bir tutam yıldız Bu da benden sana bahşiş olsun Git ardına bakmadan Üstü sende kalsın ey hayat Üstü sende kalsın.

Üzgünüm

Sanki maviler eksikti biraz Deniz eksik Gökyüzü eksikti sanki Geç kalınmış zamanların birikmiş anılarında silindi Tüm renkler. Ne zaman kara yelin kanadına takılsa bahar Sözcükler yandı Bir şiirin ipek sayfalarında Mavisi eksik geceleri kapladı bir özlem bulutu Geçmiş hayatımın mavi düşlerinde Üzgünüm İçimden yazdım ben hep özlem şiirlerimi. Pembeler de eksikti sanki biraz Beyazlar eksik Çiçekler eksikti sanki Ay ışığı sessizce göçerken gölgesine Mum geceye ağladı İçin için. Bir coğrafya bestelerken gözlerimde Toprak koktu gökyüzü Ellerim toprak koktu Ayaz düşen yalnızlıklarda Nazlı bir gelincik güzeliydi özlem İsyankar gülüşlerde üşürken ömrüm Üzgünüm İçimden sevdim ben hep gül kokularını. Renklerin eksikliğinde büyürken Arsız susuşlar Gök kuşağı da büyüdü sanki Rüzgar renklerimi taşıdı güz bahçesine. Siyahlar eksilirken gönlümün derinliğinde Toprağın çatlayan damarına yürüdü Usul usul bir yağmur Sevgiler damıttı damlalar İncecik gülücükleri usulca öptü kızıl bir şafak Bir avuç bahar buğusunda sürgün verirken şiirim Üzgünüm Bir ırmağın türküsüne gömdüm ben hep mısralarımı. Oysa şimdi baktığım her yan İpince sevgiler döker yoluma Muştular sunar bana çiçek bahçelerinden Sevinçler döker güneş gül kokan ellerinden Ay beyazı mutluluklarda artık Umudumun evi toprak Sevinçlerimin adı yeşil yaprak Yüreğimin adresi bir avuç suda yaşamak Üzgünüm Bu sefer yenildin bana hayat Bu sefer yenildin.

Şiir Şiir Derişim Ondan

Dur demek yetmiyor giden yıllara Böyle mahzun mahzun duruşum ondan Bülbüller ötmüyor kızgın güllere Böyle dertten derde karışım ondan. Başımda gam yeli gözlerimde nem Geceler zifirdi rüyalar hep kem Hatıralar sus pus yüreğimde dem Böyle durgun durgun varışım ondan. Çalınmıyor artık türküler sazlar Kışlara dönüyor baharlar yazlar Bitip tükeniyor sevgiler hazlar Böyle yerden yere vuruşum ondan. Şu yalan dünyada süzülmüş gözler Boşaymış vaatler boşa hep sözler Bir yanı ah çeker asılmış yüzler Böyle içten içe çağrışım ondan. Dinmiyor bir türlü hazan yelleri Çile girdabında hüzün selleri Tutmaz olmuş artık gönül telleri Böyle şiir şiir derişim ondan. Vuslat oku değmiş yürekler hasta Hasretle hicranla sineler yasta Çareler yetmiyor gidilmez dosta Böyle hece hece soruşum ondan. Yüce dağ başını duman bağlamış Hasret ateşleri köz köz dağlamış Yollar feryat etmiş pınar ağlamış Böyle nefes nefes yarışım ondan. Koptu aşkın teli sazın çalamam Kaybettim duygumu artık bulamam Bu ellerde daha fazla kalamam Böyle ara sıra görüşüm ondan.

Seni Soruyorum

Yağmurlu gecelerin ıslak sokaklarına Islak sokakların yaprak çıtırtılarına Yazdığım her satıra, yırttığım her mektuba Ruh ruh, beden beden Seni soruyorum. Seni soruyorum İlk ve son yazdığım şiire Yüreğimden vursa bile Seni soruyorum Boynu bükük kardelene. Mutluluk kokan esmer gülücüklere. Seni soruyorum Anadan üryan gerçeklere. Bir çiçeğin suya olan hasretine Bir bebeğin anne özlemine Seni soruyorum. Seni soruyorum Ansızın yok olan, darmadağın hayallere. Üstüme örttüğüm geceme Günüme, güneşime, yok olan düşlerime Çocuk yüreğime dokunan gülüşlerime Seni soruyorum. Ey uğruna bunca keder çektiğim Yollarına gözyaşımı serdiğim hayat. Sanadır çağrılarım, sanadır bunca dileğim Bir kez sende sor, bul beni yalan çiçeğim Bir yol gözlerime bak da kendimi göreyim. Öyle tut ki ellerimi, varlığınla yanayım Eski zamanlardan kalma bir şarkı gibi Güftelerine beste olayım. Ah be hayat! Çok şey mi istedim senden? Bir yol seni aradım, gelmiş geçmiş dünlerden Yaşamın mavisine inat, kaybolan pembelerden Umudun otağında, boy veren menekşeden. Tut ki gelmiş bahar, çiçekler gonca Sarmaş dolaş hayaller, serilmiş yamaçlara Bir gün düşersem yüreğine, dar vaktinde olanca Sıkılma kal benimle, bütün ömrüm boyunca.

Uyumadım Bu Gece

Bak artık dinle beni bunlar sana son sözüm Uykumu çalma diye uyumadım bu gece Ne yapsam ne etsem de hala yanan bir közüm Usuma dalma diye uyumadım bu gece. İçimde ki harını, tende söndürmezken Mühür gibi gözlerin canda dindiremezken Ruhumda ki hayalin bende öldüremezken Aklımı çelme diye uyumadım bu gece. Anladım ki gönlünden yok artık bana vefa Hasretinin acısı, hala bu cana cefa Şu kısacık ömrümde kırmayasın bu defa Masumca gelme diye uyumadım bu gece. Yıllar geçip gidiyor hep adına susuzum Yetim bir çocuk gibi kanatsızım kolsuzum Belli ki bilmiyorsun günlerdir uykusuzum Düşümü delme diye uyumadım bu gece. Dondu artık içimde sıcak verdiğin nefes Ne kulağımda bir ses ne bildiğin bir heves Kes sende biletini istediğin yere kes Rüyamda ölme diye uyumadım bu gece. Bundan sonra sen bana ne desen ne söylesen Umurumda değilsin tahta sultan eylesen Gayrı sen düşün seni bilmem artık neylesen Gönlüme dolma diye uyumadım bu gece.

Ömür Göçeğim

Ömrümü yoluna feda ettiğim, Ömür göçeğim Canımı pare pare yoluna serdiğim Gönlümün yıkık kentinden, şarkılar dediğim Ben büyüdüm diye ellerimden gittiğim Sen kınalı baharım, turuncu yaprağım Kapımdaki akasyam Sen ağrılı şiirim, düşlerimin rengi Yüreğimin kavgası Sen gözümün nuru, gözyaşımın pınarı Yıldızım, ayım Sen akan kanım, diğer yarım Sen hasret masalım Nerdesin? Susuyorum artık, derin derin Umudum yatak Özlemim yastık Yüreğim yorgan Örselenmiş duygular tavan... Bak. Yaşlandım bende artık Zemheri ayazlarda döktüm çiçeklerimi Ölü bir deniz gibi çoktan çekildi yamacımdan sevgiler Zulamda puşt umutlar Heybemde keşkelerin sivri çivileri Üşüyen çocuk gülüşlerim Gözlerim kar yangını Yok olan bahar kokularım. Ve. Eşkiyanın biçtiği bir kahır ömrüm Şimdi Sadece susarak özlüyor Susarak közlüyorum hasretimi Ben Bir tutam sevgi kırıntısı Ben çöllerin kavruk çiçeği Susuz kalmış ayışığı tomurcuğu Çorak yamaçların kar kokusu Nöbetteyim. Dağın zirvesine oturmuş yeşilin göbeğinde Umutlarımı demliyorum Haziran rüzgarlarında Ve Buz kesen gecelerde Kızgınım güneş hırsızlarına.

@Yüksel Bey🎬 KLİP

Mecnun Gibi Del'olduk

Şu vefasız dünyada hasret vurdu bağları Leyla gibi hal olduk bu yaban ellerinde. Özlem ateşi çöktü vuslat yaktı dağları Mecnun gibi del'olduk arafın çöllerinde. Yalancı baharlarda uçarken göçmen kuşlar Yargısız infazlarla eğildi garip başlar Kerem Aslı misali akarken gözden yaşlar Boz bulanık göl olduk duygunun sellerinde. Bal şerbeti diyerek zehri sundular bize Timsah gözyaşlarıyla sanki candılar bize Dost gülüşü ararken sırtı döndüler bize Sevgilere el olduk kaderin yellerinde. Yüce dağın başını kara duman bürüdü Hazana döndü bahar gül dalında kurudu Yıllar boşa akarken nice yürek eridi Yaralı bülbül olduk güllerin dallarında. Topladık acıları sardık düş bohçamıza Gurbet elin gülünü ektik has bahçemize Bir de nağme ekledik şu güzel lehçemize Türkü türkü dil olduk sazların tellerinde. Kimi özlem bağlamış kiminin gözü yaşlı Kimi dağları aşmış kiminin yolu taşlı Kimisi yalnız kalmış kimi çocuklu eşli Dertlerle hemhal olduk kederin illerinde. Ekmek elin elinde ateş gibi yakıyor Bir yudumu boğazda şimşek gibi çakıyor Bir de hasret katınca üstüne tuz ekiyor Tadı saman yal olduk acının ballarında. Yine geldi gam keder ne de kormuş Allah'ım El açıp gül dilenmek ne de zormuş Allah'ım Elin atlas mintanı bize darmış Allah'ım Düğmesine kul olduk vefanın kollarında. Kaç yıldır boyun eğdik zulüm sürmesin diye Güneş ektik günlere kışlar vurmasın diye Şiirlere sığındık kimse görmesin diye Ayak altı çul olduk feleğin yollarında. Alınmayın siz dostlar sözüm iki yüzlüye Sağ gösterip sol çakan sözüm şehla gözlüye Kendini bey sanırken erişmeden düzlüğe Bir sözüyle lal olduk bir ömür ellerinde.

Yıllar

Sazımın tellerinde, nağmeler çoktan sustu Nemli kirpikleriyle, an gibi sekti yıllar. Bahar yağmurlarında, yollara ölüm pustu Beyaz kefen içinden, kan gibi aktı yıllar. Bütün sözler tükendi, lal olan dillerimde Yarım kaldı dualar, açtığım ellerimde Bülbüller ötüşürken, derdiğim güllerimde Hüzünlü yüreğime, çan gibi çaktı yıllar. Esir düştü hayaller, sevda zindanlarında Hasretler dile geldi, gönül fidanlarında Kavrulurken sancılar, yangın meydanlarında Her veda sözcüğünden, tan gibi baktı yıllar. Bitmeyen gecelerim, delerken rüyaları Sus, pus olan heceler, süslerken riyaları Ayrılık sancıları, avlarken hülyaları Namlu avazlarından, can gibi söktü yıllar. Geçip gidiyor günler, gözlerimin yaşında Hasretler terketmiyor, gece gündüz peşimde Vuslat hayalleriyle, oynaşırken düşümde Göğsüme hançerini kın gibi soktu yıllar. Canfaniyem kederler, yağmur gibi yağarken Kor ateşler içinde bendimi yıktı yıllar. Yaralı yüreğimden, özlemleri sağarken Aldığım her nefeste, kor gibi yaktı yıllar.

Yarım Kalan Tebeşir Yazısı

Dört yaşındaydım, Dünya henüz diz boyu bir yerdi. Sen, dev bir çınarın gölgesi gibi üzerime düşerken Minicik elimi tutan o sıcacık elini hatırlıyorum Ya da belki o eli, eksikliğinden hayal ediyorum. Sen bir öğretmendin Tahtaya "hayat" yazıp altını çizmeden gittin. Sınıfın o tozlu kokusu, üstüne sinmiş tebeşir beyazı, Şimdi benim saçlarımdaki ilk aklar gibi yabancı. Öğrencilerin vardı senin, her sene büyüyen Ben ise hep dört yaşında kaldım o günden Zilin çalmasını bekleyen en arka sıra öğrencisi. Sen gittin ya Kara tahtada asılı kaldı sesin. Gittin ya Sen bana yokluğun geometrisini öğrettin. Bir babanın gidişi kaç santim eder kalpte? Bu boşluk, kaç oda, kaç salon eder bir evde? Okuma fişlerinde "Ali ata bak" yazıyordu, Ben "Baba bana bak" diye bağırdım yıllarca. Senin kalemin mürekkepti, benimki gözyaşı. Sen defterlere not düşerdin, ben ise kara toprağa. Öğretmenler hata affetmez derlerdi, Oysa sen, büyümemi bile beklemeden gittin En büyük sınavı, en küçük yaşımda önüme serdin. Şimdi ne zaman bir okulun önünden geçsem, Burnuma tebeşir tozu değil, bir veda kokusu gelir. Ceketinin cebinde unuttuğun o son kalemle, Ben hâlâ senin yarım bıraktığın hayatı temize çekiyorum. Öğretmenim, babam, sönmeyen ışığım Ders bitti mi gerçekten? Yoksa biz, kavuşacağımız o büyük teneffüsü mü bekliyoruz?

Özledim

Özledim seni, hayatımın her satırında Özledim... Pişmanlıklarımda Keşkelerim de İtiraflarımda özledim... Yakarışlarım da özledim... Çiçeğin suyu Toprağın yağmuru, yaprağın ağacı özlediği gibi Özledim... Çok özledim... Ben! Kıraç toprakların bahar yağmurlarında bekledim seni Hasret ateşlerinin yağdığı günlerde Deli bir rüzgarın öfkesinde bekledim... Çırılçıplak acıların serseri kuşatmasında Hasret zebanilerinin kol kol gezdiği Kaybolduğum puslu yollarda bekledim... Ben hep bekledim seni... Vurgun yemiş şiirlerde bekledim... Her satırı buram buram hicran kokan dizelerde... Her satırına kurduğum darağacımdaki İnfazlarımda bekledim... Param parça düşlerin içindeki, umut kırıntısında Bekledim Çok bekledim... Ama sen Gelmedin Gelemedin karagözlüm... Ben! Zamansız aynalarda ölümü gördüm... Ben o zamanların hepsini, yüreğimde öldürdüm... Artık yüreğimi fırlattım yıldızlara... Yorgunum! Ömrüm, kanayan bir yara... İntizarım! Seni benden çalanlara. Hesabım sa! Mahşerdeki mizanda...

Vurasım Gelir

Bir varmış bir yokmuştu dört yıllık sarma sarış Düşündükçe babamı öyle göresim gelir Özlemi dağladıkça yüreği karış karış Mecnun gibi çölleri öyle yarasım gelir. Zaman gelip geçtikçe tutmuyor omuz başım Açtığı yaralarla dinmiyor gözüm yaşım Kahroldukça içime kaybolan mezar taşın Şu yalancı dünyayı öyle vurasım gelir. Gülüşü bir başkaydı bembeyazdı dişleri Tutunca ellerimi yaz olurdu kışları Bilsem geri gelecek akıtarak yaşları Toprağın can bağrına öyle varasım gelir. Yokluğu çok ağlattı içimdeki çocuğu Ant olsun unutmadım kalbindeki sıcağı Sarınca şu gönlümü ata baba ocağı Ayrılık defterini öyle düresim gelir. Anne oldum ya hani bitmedi yürek yaram Kime şikayet edem kime ne diye varam Takdir-i ilahide gelecek diye sıram Rabbime şikayetle öyle sorasım gelir. İsyan etmek değil ki sadece yandı canım Yine öyle bir gece kanadı hüzün yanım Gözlerimle öperken çoluk, çocuk bu günüm İçimdeki çocuğu öyle sarasım gelir. "Çocuk yüreğimden tek hatıra, siyah beyaz fotoğrafta."

Yüreğimin Kırık Sazı

Haydi uyan, uyan da çal artık Yüreğimin kırık sazı Kırılsan da, küssen de Çöllerde susuz kalsan, ateşlerde yansan da Uyan da çal artık Gecenin türküsünü çal Ayır gönlünü dünya gamından Dök efkar kadehinden kızıl şarabını Bir kuşun kanadına takılsın ezgin. Hiçler diyarının kuytularından es yüreğime Dinle! Düşlerinde ıslanmış gülün sesini dinle Nağmesi kırık güftesi yarım Çık bencilliğinden Kimseler bilmese de, duymasa da kimseler Söyle hadi bana Söyle yüreğimin kırık sazı Yüreğinin türküsünü söyle Bak gün battı Güneş kızıl Yıldız yağmış semaya Ne zaman meydan okuyacak tellerin? Hüzn-ü diyara. Hani diyorum çalsan da Issız şiirime ses olsan Gurbet diyarında söz olsan Yalnız ellerime gül olsan. Hani Geceyi güneşe yaysan da Bir ömür gibi yüreğime aksan. Ey güneşle beslediğim yüreğimin kırık sazı! Ey efkarlı gönlümün mavi yası! Daha kaç bahar geçecek Kaç yıl, kaç ay Ağıdından yağan nihayetsiz vuslat yağmurları Yoksunluk dolu kahır uykuları Telinde çalan mavinin özlem susuşları Kerem ile Aslının yürek sancıları. Şaşırmadım biliyor musun Sen çalmayı bilmiyorsun. Diyorum ki! Sen artık sus Sus çalma Yüreğimin kırık sazı.

Yağmur Kokulu Toprağım

Şimdi, bitti. Sustu ömür. Varlığından kalan her şey yoksun. Sanki dünya çıplak. ANNEM Hüzün düştü hazanın bağrına Bir yaprak daha koptu dalından. Saçlarına beyaz papatyalar bırakarak gitti ölüm soluklu zaman. Yaşam mezbahasında kasabın elleri bize de değdi ANNEM Ağrılar sargısız şimdi, Kıyılarım yaralı. Baharın düştüğü mevsimlerde sensizlik prangalı ruhuma. Toprağında bir diriliş taşıyor martı çığlıklarına karışan suskunluğum. Solmuş bir güz bahçesinde, yapraklarıma indi sarı bir sonbahar. Hazan yellerinde büküldü gelinciğinin boynu. ANNEM Düşlerin bana satılıkmış Umudumu besleyen yağmur kokulu toprağım. Bilirim ne desem boş ANNEM Ne yapsam boş bilirim. Bakmasan, görmesen, duymasan da beni ellerin saçlarımı okşuyor her gece Adın ninni demekmiş ANNEM Uzağa yakın ANNEM Hayat hamalı ANNEM Belki sen dinlendin ama Ben hala çok yorgunum. Hasretin içimde kör bir kurşun Yüreğime nakışlanmış ilmek ilmek. Yokluğun üzerimde milyonlarca dalga İçimde kıyamet. Ben sadece Çok ÖZLEDİM

Söylesene

Çoban kavalından ezgi sekerken Söylesene bana nasıl böleyim Nergisler rüzgara boyun bükerken Söylesene bana nasıl çalaym. Şu yaban elleri duman bürüdü Bir seher soluğu keder sürüdü İnlerken gönüller dağ taş eridi Söylesene bana nasıl güleyim. At izi karışmış itin izine Tıslayan fısıltı yaren sözüne Ah ederken vahlar solgun yüzüne Söylesene bana nasıl olayım. Maviler içinde gölgem vuruldu Kefensiz mekanda mizan kuruldu Sabır ateşiyle hesap soruldu Söylesene bana nasıl bileyim. Sevinç terkisinde tutsak kaldım ya Bin bir gece boşa düşe daldım ya Nar sıcağı yazda güzü buldum ya Söylesene bana nasıl alayım. Mümkün mü hasreti vuslatla boğmak Yalnız bir dilekle yeniden doğmak Ağular içerken Kevser'i sağmak Söylesene bana nasıl öleyim.

Neme Gerek

Bülbül ne şakırsın, viran bağımda Aşka söz olmayan dil neme gerek. Erimez karlarım, sevgi dağımda Vuslata salmayan, yol neme gerek. Aşk ehli olmayan, insan mı olur Ya nice beslenir, ne ile solur Bencileyin susuz çöllerde kalır Bir damla vermeyen, göl neme gerek. İkrar verdim cana, baş eylemişim Gönlümü toprakla, taş eylemişim İki kuru lafı, beş eylemişim Vuslattır kavlimiz, yıl neme gerek. Muhabbet doludur, şu gönül destim Zinhar yoktur başka, söz ile kastım Hasmınız mı benim, bu fani postum? Cürmü kibir dolu, kul neme gerek. Ara, ara halim, sorar kederim Gahi gül gülistan, gahi hederim İşte şu dünyaya, geldim giderim Yaramı sarmayan el neme gerek. Mihman olup yarda bulunca yeri Ne gam kaldı ne de, derdimin feri Hak yoluna düşüp, dökerken teri Gönlümü dermeyen, kol neme gerek. Canfaniyem yazar, çizer, bozarım Aşk ile yanmışım, benden bizarım Yalnız HAK'tır benim, meylim nazarım Üç günlük dünyada, mal neme gerek.

Neyleyim

Gözlerin gözümde, yağmursuz bir çöl Hazanda ağlamış, güzde ağlamış Gözlerin özümde, kurumuş bir göl Karanlık gecede, içim dağlamış. Umutlar kararmış, solmuş gönülde Vuslat ateşleri, yanar közünde Yaralı gülüşler, hüzün yüzünde Ellerin elinde, nice ağlamış. Baharlar gelince, açmış hep güller Şu viran gönlümde, ah edip inler Vakitsiz öttükçe, dertli bülbüller Figan edip gönlüm, derdine dalmış. Hasret damla damla, yürekler yare Gözyaşı aşk ile, döner sellere Bad-ı seherlerde, esen yellere Sunduğum çiçeğim, ah-u zardaymış. Dokunma ey şiir, gönül telime Sözlerim zehirdir, düşürme dile Gözyaşı sel olur, dolar sineye Verilen sözlerin, hepsi yalanmış. Yüce dağ başında, seher yeliyim Sürmeli gözlerim, söndü neyleyim Şu garip ellerde, dertli Yüksel'im Ne yaz baharlarım, ne kışım kalmış.

Okulum Savaştepe

Çamların sesinde rüzgâr eserdi, Gönlümü bağladım Savaştepe'ye. Yatılı günlerim ömre bedeldi, Hasretim bitmiyor o şanlı yere. Sabahın seheri, kampana sesi, Müjdenin, sevdanın taze nefesi, Bizdik o yılların gürleyen sesi, And içtik vatanda her bir köşeye. Öğretmenler vardı, ışık saçanlar, Bize ilim irfan yolu açanlar, Sevgi tohumunu kalbe saçanlar, Selam olsun canım o her meşeye. Ranzalar kardeşti, ekmek paylaştık, Yolları dar idi kar kışı aştık Gurbette sılaydı sevgiyle taştık. Dostlukla erdik biz her bir neşeye. Tebeşir tozuydu üstle başımız, Kardeşten öteydi her arkadaşımız, Gözümüzden düşen her bir yaşımız, Dönerdi umuda, büyük neşeye. Geldiğimiz yaşta gönul yorgun bak, Saçlara düşse de kıştan kalma ak, Savaştepe deyince durur her durak, Dönerim yeniden o şen bahçeye. Okulum, can evim, sönmeyen közüm, Sana mısra mısra dökülür sözüm, Mazide kalsa da o gülen yüzüm, Mirasın sığmıyor hiçbir heceye.

Benim Şu Garip Gönlüm

Yanık yanık türküler seslenir dillerinde Dostlarıma kul olur benim şu garip gönlüm Nağmeleri hoş eser gurbetin yellerinde Ezgisine del'olur benim şu garip gönlüm. Bir selamın getiren turnalara sürgünüm Dost diye çalan sazın tellerine vurgunum Diyar diyar ellerin hasretine dargınım Vuslatına kül olur benim şu garip gönlüm. Dostun gönül bağını mesken tutmuş gözlerim Bağlamışım kalbimi nakış, nakış sözlerim İyi gün, kötü günde yer ettikçe izlerim Gurbet ele yol olur benim şu garip gönlüm. Bal damlar dost dilinden bir kelamı can eyler Deryaları aşıp da gönülleri han eyler Yüreği miski amber neylerse güzel eyler Dağlarına yol olur benim şu garip gönlüm. Estikçe dostun yeli bal olur acılara Bin gurbetin dikeni gül olur hecelere Uzaklardan bir yerden ay damlar gecelere Duruldukça sel olur benim şu garip gönlüm. Aşıklara meşk olur dostta ki gönül tadı Çiçekler selam durur anıldıkça dost adı Bir asır gelip geçse çıkmaz yürekten yadı Sahrasına göl olur benim şu garip gönlüm. Dağ taş toprak demeden karlı dağlar aşarak Ferhat, Şirin misali yollarında koşarak El açıp dost dilinde dualarla coşarak Ayağına çul olur benim şu garip gönlüm.

Ben Sana Susuyorum Anne

Günlerden pazar Tükenmiş sevgilere sızarken ince bir hayal Ben sana susuyorum anne. Çöl akşamlardan akıyor Karlı dağın feryadı Rüzgar hasret şarkılarını söylüyor yine Kayıp vadide beyaz bir zambak vuslat çığlığında Sessiz ve yalnız Bahar yalanlarını işlerken yaprağına Ben, ben sana esiyorum anne. Günlerden pazar Gün kollarıyla sararken anne yürekleri Ben seni yaşıyorum anne. Bağrında büyüyen kır menekşeleriyle papatyalar Özlem, özlem açmışlar bu gün Ilık bir meltemin hükmünde Özlem, özlem ötüşür bu gün kuşlar Yağmur kokan bağrında yaralı bir bülbül Buğulu gözleri duman duman Bütün bir yıla ağlarken güz vurgunu gül Ben, ben sana coşuyorum anne. Günlerden pazar Her bir sahrada ağlarken bu gün bir Leyla Ben sana taşıyorum anne. Kırık, dökük anılar canlanıyor mor selviler altında Yüreğimde kelepçe İçimde kaynayan mahşer Hasretin narında tutuşuyorum Soğuk bir kış karanlığı yüzüm Gözlerim bir dünya sen Hüznün sevinçle kucaklaştığı zamanda Gökyüzüne savurarak özlemimi Ben, ben sana üşüyorum anne. Günlerden pazar Yitik düşlerimin yamaçlarına sinerken yüreğim Ben sana düşüyorum anne. Unuttuğum şarkılarımı söylüyorum sana Gül kokulu şiirlerimi takıyorum gümüş saçına Gül rengi gözyaşlarımı ekiyorum has bahçene Gül kokuyor nefesin. Ne anneler günü, ne babalar günü Bil ki hiçbir şey avutmuyor beni Yılların her gününde, günlerin her anında Ben, ben seni yaşıyorum anne. Yüreğimi bırakıp toprağın bağrına Sokaklarında ıslandığım kayıp şehirden Ben, ben sana koşuyorum anne. Günlerden pazar İçimde küçük bir çocuk ağlıyor Rahmet dualarıyla dilimde Ben sana susuyorum Ben sana susuyorum anne. ANNEMMM...

Ah Yıllar Zalim Yıllar

Günler geçit verip de yıllar hoşça kal derken Susmalara sardım ben çağlayan dillerimi Bilmem ki belki çok geç bilmem belki de erken Bilinmeze sürdüm ben taş, toprak yollarımı. Ah yıllar zalim yıllar tutamadın sözünü Gönlümün sılasında yaktın her gün közünü Koca ömür çalarken dertli dertli sazını Dağlarında derdim ben kor ateş güllerimi. Ömrümün boz kırında kendim çalıp söylerken Takıldığım hüznünde kahrı viran eylerken Sığınırken sevgine bin bir nifak paylarken Vuslatlara kurdum ben umutla fallarımı. Bir zamanlar gönlümü sardıkça tatlı sevdan Sancısına kul oldum estikçe suskun sedan Neden diye sormadım yaktıkça nazlı edan Dualara durdum ben açıp da ellerimi. Bilemedim vefanı beş para, pul etmezmiş Ödettiğin bedeller kefarete yetmezmiş Bu yüzdendir isyanım lafla gemi gitmezmiş Savurdukça tuttum hep pembe hayallerimi. Bir varmış bir yokmuşta savrulan yaprak gibi Dört mevsim on iki ay kavrulan toprak gibi Sene üç yüz altmış beş devrilen mihrak gibi Elli beşe kardım ben buldukça yıllarımı. Ben ki garip bir kulum bir yudum su beklerken Dertlerime dert çakıp gökyüzünde saklarken Kapanmadan gözlerim günüme gün eklerken Sevgilere erdim ben kırdıkça kollarımı.

Bilmedim

Gökkuşağı renginde konmuştum ya dalına Bana bunca cefayı ettiğini bilmedim Zarif bir kuğu gibi süzülürken salına Göz yaşını gözüme kattığını bilmedim. Benim şu garip gönlüm sevgiler saçar derken Al yeşil çiçek gibi bir ömür açar derken Sabırlar şerbetini kanarak içer derken Yalnızlık deryasına battığımı bilmedim. Dolunayın koynunda efkara tutsak kaldım Yıldızların şavkından bir kaç mutluluk çaldım Tam işte oldu derken tekrar rüyaya daldım Bergüzar yarınları güttüğümü bilmedim. Ayrılık şarabını yudum yudum içerken Hasretin kefenini üzerime biçerken Leyla mecnun misali sonsuzluğa göçerken Kaderin cilvesini tattığımı bilmedim. Bu şehrin geceleri karanlığa devrilmiş Yüreğim alev topu duygularım kavrulmuş Dönüp baktım maziye hatıralar savrulmuş Hayalleri gerçeğe çattığımı bilmedim. Hayat denen bu yolda sevgi yürek yarası Gitti gidiyor derken elbet gelir sırası Bekliyorken vuslatı iki umut arası Hasret zincirlerini tuttuğumu bilmedim. Bak gördün mü yok oldu sevda kokan sözlerim Bende herkesler gibi gülistanı özlerim Gül ve rüzgar dokurken senden uzak gözlerim İhanet lokmasını yuttuğumu bilmedim. İşte belki bu yüzden hücreme doldu yaşlar Alaca şafaklarda bu gönlüm hasret işler Mazide canlanırken kırık dökük o düşler Puslu aynalarda ben bittiğimi bilmedim. Özlemler sayfa sayfa benimle aynı safta Melekler uyandırdım sanki dört bir tarafta Yorgun bitkin gözlerle arıyorken arafta Gönlünün sarayından gittiğimi bilmedim.

Bir Avuç Mavi İçin

Ey ömrümün nicesi, karlı kışın gecesi Sen yılların ardından hiç hasretler dürdün mü? Ateş-i alevinde şiirimin hecesi Kırık, dökük şarkıya vuslatları sordun mu? Karlı dağın başında taşlara vurup başın Şu yalancı dünyada akarken gözden yaşın Taş duvara bakarken soldukça pembe düşün Fırtına, kar, boranda mutluluğa vardın mı? Bir damla düş beklerken bülbüllerden, güllerden Dikene kul olursun kayıp gidince elden Yazgısına yüz sürüp çalınca kader telden Tatlı tatlı hülyalar düşünüp de kurdun mu? Yıllardır ay toplarken kar çiçekli dağlardan Solgun bir gül ararsın şimdi hazan bağlardan Pamuk ipliği sanıp çelik örgü ağlardan Bir avuç mavi için bin bir acı derdin mi? Yazan yazmış bilinmez elden gelir ne çare Nazlı nazlı salınırken kalırsın hep biçare Derdine dert eklerken yıllar hep pare pare İnzivaya diz çöküp kahırlara kardın mı? Sene üç yüz altmış beş günlere ahir sürüp Dört mevsim yirmi dört ay arafa kahır sürüp Geceye, gün ekleyip her seher bahar sürüp El açıp dualara özlemleri sardın mı? Yalancı baharlarda yürürken peşin sıra Şu üç günlük dünyada düştükçe dardan dara Mazideki yıllara sabırlar kura kura Sevgilere ok olup hedefinden vurdun mu?

Diyemedim

Gönlümle hasbıhal ettik dün gece Ezelden dertliymiş, dur diyemedim. Anlattıkça yandı dil hece, hece Üzüldüm benim de, var diyemedim. Bir hayli dertleştik saatler boyu Güneşi doğurduk, soldurduk ayı Eştikçe depreşti değişti huyu Soluma sarılıp, yar diyemedim. Yıllarca gayyada saklanmış kalmış Bir kuru selama mihmandar olmuş Yükü çok ağırmış bükülmüş kalmış Canda ki cananı, gör diyemedim. Zahirde başkaymış, batında başka Edeple adapla kul olmuş meşke Bilmez ki oturmuş en yüksek köşke Yerin nerde diye, sor diyemedim. Şiir ırmağından toprağa dolmuş Hasret çöllerinde yaprağı solmuş Bin sual içinde ah edip kalmış Vuslatın yolları, kor diyemedim. Daha kaç yaz, kaç kış sürer cefası Kaç mevsim sonradan gelir sefası Bendedir bilirim derdi, şifası Umudu yıkıp da zor diyemedim. Yaşam nasıl dedi solmazmış gibi Sanki kendisi de gülmezmiş gibi Sustum yine öyle bilmezmiş gibi Kundağım, kefenim dar diyemedim.

Eksik

Bu gönlüm hep kırık, gönlüm yaralı Baktığım her yerde, bir şeyler eksik Yürek bahçesinde, güller karalı Söylenen şarkıda, sözlerim eksik. Kederlerden kalma, düşlerim sende Saçlarımda yıldız, ışığı yerde Bahar yeşil yeşil, menekşem nerde Gazel olmuş ömrüm, güneşim eksik. Cennet bahçesinde, çiçekler gibi Bozkırda açılan, nergisler gibi Tanrıya yakaran, ellerim gibi Kurduğum dünyamda, cennetim eksik. Hicran boylarında, düşlerim öksüz Hayat gelin olmuş, sanki düğünsüz Kanayan acılar, artık ölümsüz Yüreğim narında, közlerim eksik. Gecenin ayazı, sevda kışında Kapının önünde, eşik taşında Gitmiyor kovsam da, kaldı başımda Darağacı canda, bir ipi eksik. Gönül parça parça, tutmuyor yama Herkese gül gonca, dikenler bana Kelimeler yetmez, sığmaz kabına Sızılı bu şiir, sözleri eksik.

Geceler

Dalımda ki son yaprak hazan olup düşerken Asi bir nehir gibi doldu gitti geceler Tükenen duygulara sessizliği döşerken Ayaz gülleri gibi soldu gitti geceler. Gönlümün otağından yıldızlara bakarken Hasretin ummanında özlemleri yakarken Firari sevdaları sonsuzluğa tıkarken Paslı bir hançer gibi deldi gitti geceler. Umudun karasını şiir şiir içerken Yaşamın yarasını hece hece biçerken Terketti sevdaları ay ışığı göçerken Bütün rüyalarımı çaldı gitti geceler. Çölleşen umutlarım şu sinemi döverken Acılar usul usul yüreğimi severken Hazan bahçemde bile çiçeklerim överken Yarama tuzu basıp güldü gitti geceler. Zaman bahçelerimi hayalinle süslerken Sevgi topraklarımı hasretinle beslerken Yüce dağlar misali mutluluğum yaslarken Şu gönlümde ne varsa sildi gitti geceler. Aşkla özleme dair ödetti hep fatura Yüreğimden giderken bıraktı bin hatıra Acı, hasret, figanla yazarken her satıra Sineme zifirini saldı gitti geceler.

Gülüm

Gittiğin gideli yüzüm gülmüyor, Hasretin dünyaya bedel, be gülüm... Yolların gözümde her an büyüyor, Derdime çare ol, gelde be gülüm... Kalemim yazmıyor küstü kağıda, Heceler çıkmıyor hepsi de yasta, Dilim lal oldu, şiirim susta, Derdime çare ol, gelde be gülüm... Ömrümün baharı seninle solmuş, Gittiğin yerler dikenli yolmuş, Hasretin kor olmuş içime dolmuş, Derdime çare ol, gelde be gülüm... Dizlerim yaralı, artık tutmuyor, Kalmadı dermanım, içim kanıyor, Seni tutanlara lanet ediyor, Derdime çare ol, gelde be gülüm... Özlemin ateşi kor oldu yandı, Ayrılık alevi her yanı sardı, Artık bu beden soldu sarardı, Derdime çare ol, gelde be gülüm...

Hatırla

Bir daha gidince köyünden şehre Çamurda sektiğin taşı hatırla. Gülüp eğlenirken pür neşe ile Annenin gözünde yaşı hatırla. Çoğu lütuf bilip azla doyunca Türap olan kıt-ı sefa sayınca Şifa arar isen düşten ayınca Sinide ki tatlı aşı hatırla. Bilmem kaçıncı kat bilmem kaç oda Sığamazsın yine bin naz bin eda Kibir sardığında seni orada Bir yastıkta sekiz başı hatırla. Bayramlarda otel deniz gezerken Kuş tüyü yastıkta ego ezerken Güneşin altında terden sızarken Tarlada piştiğin işi hatırla. Bu zengin bu güzel diye koşarken Her biriyle ayrı mutlu yaşarken Gayriye meyledip canan boşarken Yarindeki hilal kası hatirla. Bir selama bin kez tövbe bozunca Can evinde yanan köze kızınca Demem o ki haşa halin azınca Ayazda donduğun kışı hatırla. Hazan vurduğunda gülün solunca Bin dert ile üşüyüp darda kalınca Saçlarına beyaz karlar dolunca Harmanda kurduğun düşü hatırla. Bilemedin kazın sen ayağını Köyde ki toprağın has kıyağını Yiyince ayazın kar dayağını Delik pabucunda yaşı hatırla. Yanarken hasretin kor tuzağında Yalancı sevdanın kör kızağında Pus inen vuslatın tam uzağında Geçmişteki dostu eşi hatırla.

Hoşçakal

Zamansız bir hasret girdabı, Aklımın almadığı kelimeler döner durur dilimde. Özlemin esaretinde bir karabasan. Ay gri bulutlara tutkun. Mavisi yitik bir umman. Ellerimde can kırıkları... Bir yudum umut, bir yudum sen... Sen kokuyorsun dağların mor menekşesinde. Rüzgarın tatlı esintisinde sesin, Yitik düşlerimde yüzün, Ellerin uzanıyor yaban ellerden. Özlemin, kurumuş bir gül kırmızısında. Yüreğim gül yangını... Ben kırgın, can suskun, Ay küskün, gece hicran. Mevsim güz, bahçem gazel. Gözde gam, gözde keder. Hasret feryat, hasret figan. Kırgın bir kuş yüreğim, kanatları kırılmış. Rengi kızıl. Sensizliğe, tutsaklığımı anımsatır. Harf harf akar gözyaşlarım, Hece hece taşar sayfalara. Sayfalar yangın. Bedenim buz gibi, Ellerim kış kadar soğuk. Önümde ve ardımda yoksul bir hasret. Yorgun akan bir nehir gibi. Bir umut daha kaymadan gözlerimden, Yitik düşlerimi bırakıyorum beyaz sayfama. Gidiyorum. Hoşça kal yırtık sayfam hoşça kal, Hoşça kal kırık kalemim, Hoşça kal hasretimin yarım şiiri, Hoşça kal...

Mazinin İzleri

Ne zaman aklıma gelse mazi Dizleri kanayan bir kız çocuğu olurum hep Saçlarıma gün düşerken Gül ve rüzgar dokur gözlerim. Beklemediğim bir anda Bahar muştusu gibi canlanıverir mazi Sevginin buğusunda kokular sarar her yanı O an gök mavi, yer mavi. Kuru dallar içinde, al al sevgi çiçekleri Yeni doğan günün sıcacık tatlı nefesi Sanki gönül dünyamın hasret denizi Umut tutkunu yüreğim Silik hatıralarda hep yitik bir ezgi. Hüzünleri yasladığım sahillerde Ne zaman aklıma gelse mazi Seher dolar gözlerime avuç avuç Can bahçem yanar öylesine Hep çocuk çocuk. Ne yana baksam ne yana dönsem Mazinin izleri hep bir başka bahar Bin çiçek açmış hasretin yaz bahçelerinde Yüreğimin gonca gülleri, yepyeni bir bahara açar. Tam yalnızlığın soğuk kucağında Canlanınca mazinin izleri Gizemli kokularını arş-ı alaya salar Usulca kaldırır duvağını semanın, Hain hain baktıkça kor kor içimi yakar Öylesine derin, öylesine hazin Zamanların en koyusuna fütursuzca akar.

Kurban Olduğum

Zaman hasret işlerken vuslatına sinemin İğnesine ibrişim olma kurban olduğum. Hak'dan destur isterken cefasına gönlümün Bin türlü vaveylayla bölme kurban olduğum. Ne istesem dönüyor kapısından dileğin Suçlu, suçsuz döndüm hep çemberinde feleğin Bin bir sabır geçerken süzgecinden eleğin Sen de toza bulayıp gülme kurban olduğum. Cevr-ü cefa gönlümde bülbüller artık yasta Ne desem, ne söylesem umutlar altın tasta Bunca sitem bunca dert nazımdır kadim dosta Yad ellerden sayıp da silme kurban olduğum. Demlenirken acılar yüreğimin içinde Sirkeyi bal eylerken hepsi başka biçimde Keşkelerle belkiler hepsi kendi göçünde Yollarına düşüp de alma kurban olduğum. Yamalı bohçalarda ak bir mendil ararken Umudun karasını aşk bağıyla sararken Şu üç günlük dünyada tahamülle dururken Bir kez de sen batırıp delme kurban olduğum. Desen desen işlemiş Rabbim gönül gözünü Umutlarla bezemiş hak yolunda izini Bulmaya çalıştıkça Kaf Dağında düzünü Tam menzile varırken çelme kurban olduğum. Her sokağın başında örmüş felek ağını Sağdan soldan köşeden sıkmış çelik bağını Sanmasın yarım asır sürdürecek çağını Sen yine benden ayrı kalma kurban olduğum.