Ömür Göçeğim
~ Yüksel Bey
👁️ 0
Ömrümü yoluna feda ettiğim,
Ömür göçeğim
Canımı pare pare yoluna serdiğim
Gönlümün yıkık kentinden, şarkılar dediğim
Ben büyüdüm diye ellerimden gittiğim
Sen kınalı baharım, turuncu yaprağım
Kapımdaki akasyam
Sen ağrılı şiirim, düşlerimin rengi
Yüreğimin kavgası
Sen gözümün nuru, gözyaşımın pınarı
Yıldızım, ayım
Sen akan kanım, diğer yarım
Sen hasret masalım
Nerdesin?
Susuyorum artık, derin derin
Umudum yatak
Özlemim yastık
Yüreğim yorgan
Örselenmiş duygular tavan...
Bak.
Yaşlandım bende artık
Zemheri ayazlarda döktüm çiçeklerimi
Ölü bir deniz gibi çoktan çekildi yamacımdan sevgiler
Zulamda puşt umutlar
Heybemde keşkelerin sivri çivileri
Üşüyen çocuk gülüşlerim
Gözlerim kar yangını
Yok olan bahar kokularım.
Ve.
Eşkiyanın biçtiği bir kahır ömrüm
Şimdi
Sadece susarak özlüyor
Susarak közlüyorum hasretimi
Ben Bir tutam sevgi kırıntısı
Ben çöllerin kavruk çiçeği
Susuz kalmış ayışığı tomurcuğu
Çorak yamaçların kar kokusu
Nöbetteyim.
Dağın zirvesine oturmuş yeşilin göbeğinde
Umutlarımı demliyorum Haziran rüzgarlarında
Ve
Buz kesen gecelerde
Kızgınım güneş hırsızlarına.