Okulum Savaştepe

Çamların sesinde rüzgâr eserdi,

Gönlümü bağladım Savaştepe'ye.

Yatılı günlerim ömre bedeldi,

Hasretim bitmiyor o şanlı yere.

Sabahın seheri, kampana sesi,

Müjdenin, sevdanın taze nefesi,

Bizdik o yılların gürleyen sesi,

And içtik vatanda her bir köşeye.

Öğretmenler vardı, ışık saçanlar,

Bize ilim irfan yolu açanlar,

Sevgi tohumunu kalbe saçanlar,

Selam olsun canım o her meşeye.

Ranzalar kardeşti, ekmek paylaştık,

Yolları dar idi kar kışı aştık

Gurbette sılaydı sevgiyle taştık.

Dostlukla erdik biz her bir neşeye.

Tebeşir tozuydu üstle başımız,

Kardeşten öteydi her arkadaşımız,

Gözümüzden düşen her bir yaşımız,

Dönerdi umuda, büyük neşeye.

Geldiğimiz yaşta gönul yorgun bak,

Saçlara düşse de kıştan kalma ak,

Savaştepe deyince durur her durak,

Dönerim yeniden o şen bahçeye.

Okulum, can evim, sönmeyen közüm,

Sana mısra mısra dökülür sözüm,

Mazide kalsa da o gülen yüzüm,

Mirasın sığmıyor hiçbir heceye.