Üstü Sende Kalsın

Sanki bir masaldın başlayan bir varmışla

Sanki bir elvedaydın bitmeyen bir yokmuşla

Ateşten bir gül gibi, yaban elde çöl gibi.

Ne güneşin ısıttı ellerimi, ne gecelerin soğuttu

Kor ateş yüreğimi

Düşlerken zamanı yorgun yıllarda

Ne gökyüzü öptü gözlerimi

Ne gözlerim gökyüzüne değdi

Yalın ayak düşlerde koşarken gizlice

Bir yıldız ağladı, bir şiir kanadı kalemimden her gece.

Oysa rüzgarların

Canıma can sürdüğüm merhemdi

Hüzünlerin seherlere mahremdi

Karın, buzun, yağmurun

Gönlüme gül ekendi.

Çekip de yüreğimden gittin gideli

İnan her gün bekledim bir gün geri dönmeni.

Kim bilir hangi umuda vurgundu senin de yüreğin

Hangi baharlarda bitti

Hangi kışlarda soldu sevgilerin.

Kırık dökük bir aynasın sen biliyor musun

Her parçası bir anı, her anısı bir acı.

Vurursa bir gün yine aniden o dost elin

Bir anlık da olsa savurursa buz yelin

Ağlatma sen içimdeki çocuğu

Atma yüreğimi ıssız çöllere

Batmasın dikenlerin sevdalı gözlerime

Gelişin bayram, gülüşün bahar olsun

Tutunayım ellerine.

Şimdi umutlarım umutsuzluğuna hediye olsun

Sevinçleri kalbine, muştuları eline

Vefaları bırakıyorum sinene

Al sana bir avuç güneş, bir tutam yıldız

Bu da benden sana bahşiş olsun

Git ardına bakmadan

Üstü sende kalsın ey hayat

Üstü sende kalsın.