Diyemedim

Gönlümle hasbıhal ettik dün gece

Ezelden dertliymiş, dur diyemedim.

Anlattıkça yandı dil hece, hece

Üzüldüm benim de, var diyemedim.

Bir hayli dertleştik saatler boyu

Güneşi doğurduk, soldurduk ayı

Eştikçe depreşti değişti huyu

Soluma sarılıp, yar diyemedim.

Yıllarca gayyada saklanmış kalmış

Bir kuru selama mihmandar olmuş

Yükü çok ağırmış bükülmüş kalmış

Canda ki cananı, gör diyemedim.

Zahirde başkaymış, batında başka

Edeple adapla kul olmuş meşke

Bilmez ki oturmuş en yüksek köşke

Yerin nerde diye, sor diyemedim.

Şiir ırmağından toprağa dolmuş

Hasret çöllerinde yaprağı solmuş

Bin sual içinde ah edip kalmış

Vuslatın yolları, kor diyemedim.

Daha kaç yaz, kaç kış sürer cefası

Kaç mevsim sonradan gelir sefası

Bendedir bilirim derdi, şifası

Umudu yıkıp da zor diyemedim.

Yaşam nasıl dedi solmazmış gibi

Sanki kendisi de gülmezmiş gibi

Sustum yine öyle bilmezmiş gibi

Kundağım, kefenim dar diyemedim.