Mecnun Gibi Del'olduk
~ Yüksel Bey
👁️ 1
Şu vefasız dünyada hasret vurdu bağları
Leyla gibi hal olduk bu yaban ellerinde.
Özlem ateşi çöktü vuslat yaktı dağları
Mecnun gibi del'olduk arafın çöllerinde.
Yalancı baharlarda uçarken göçmen kuşlar
Yargısız infazlarla eğildi garip başlar
Kerem Aslı misali akarken gözden yaşlar
Boz bulanık göl olduk duygunun sellerinde.
Bal şerbeti diyerek zehri sundular bize
Timsah gözyaşlarıyla sanki candılar bize
Dost gülüşü ararken sırtı döndüler bize
Sevgilere el olduk kaderin yellerinde.
Yüce dağın başını kara duman bürüdü
Hazana döndü bahar gül dalında kurudu
Yıllar boşa akarken nice yürek eridi
Yaralı bülbül olduk güllerin dallarında.
Topladık acıları sardık düş bohçamıza
Gurbet elin gülünü ektik has bahçemize
Bir de nağme ekledik şu güzel lehçemize
Türkü türkü dil olduk sazların tellerinde.
Kimi özlem bağlamış kiminin gözü yaşlı
Kimi dağları aşmış kiminin yolu taşlı
Kimisi yalnız kalmış kimi çocuklu eşli
Dertlerle hemhal olduk kederin illerinde.
Ekmek elin elinde ateş gibi yakıyor
Bir yudumu boğazda şimşek gibi çakıyor
Bir de hasret katınca üstüne tuz ekiyor
Tadı saman yal olduk acının ballarında.
Yine geldi gam keder ne de kormuş Allah'ım
El açıp gül dilenmek ne de zormuş Allah'ım
Elin atlas mintanı bize darmış Allah'ım
Düğmesine kul olduk vefanın kollarında.
Kaç yıldır boyun eğdik zulüm sürmesin diye
Güneş ektik günlere kışlar vurmasın diye
Şiirlere sığındık kimse görmesin diye
Ayak altı çul olduk feleğin yollarında.
Alınmayın siz dostlar sözüm iki yüzlüye
Sağ gösterip sol çakan sözüm şehla gözlüye
Kendini bey sanırken erişmeden düzlüğe
Bir sözüyle lal olduk bir ömür ellerinde.