Vurasım Gelir

Bir varmış bir yokmuştu dört yıllık sarma sarış

Düşündükçe babamı öyle göresim gelir

Özlemi dağladıkça yüreği karış karış

Mecnun gibi çölleri öyle yarasım gelir.

Zaman gelip geçtikçe tutmuyor omuz başım

Açtığı yaralarla dinmiyor gözüm yaşım

Kahroldukça içime kaybolan mezar taşın

Şu yalancı dünyayı öyle vurasım gelir.

Gülüşü bir başkaydı bembeyazdı dişleri

Tutunca ellerimi yaz olurdu kışları

Bilsem geri gelecek akıtarak yaşları

Toprağın can bağrına öyle varasım gelir.

Yokluğu çok ağlattı içimdeki çocuğu

Ant olsun unutmadım kalbindeki sıcağı

Sarınca şu gönlümü ata baba ocağı

Ayrılık defterini öyle düresim gelir.

Anne oldum ya hani bitmedi yürek yaram

Kime şikayet edem kime ne diye varam

Takdir-i ilahide gelecek diye sıram

Rabbime şikayetle öyle sorasım gelir.

İsyan etmek değil ki sadece yandı canım

Yine öyle bir gece kanadı hüzün yanım

Gözlerimle öperken çoluk, çocuk bu günüm

İçimdeki çocuğu öyle sarasım gelir.

"Çocuk yüreğimden tek hatıra, siyah beyaz fotoğrafta."