Bilmedim

Gökkuşağı renginde konmuştum ya dalına

Bana bunca cefayı ettiğini bilmedim

Zarif bir kuğu gibi süzülürken salına

Göz yaşını gözüme kattığını bilmedim.

Benim şu garip gönlüm sevgiler saçar derken

Al yeşil çiçek gibi bir ömür açar derken

Sabırlar şerbetini kanarak içer derken

Yalnızlık deryasına battığımı bilmedim.

Dolunayın koynunda efkara tutsak kaldım

Yıldızların şavkından bir kaç mutluluk çaldım

Tam işte oldu derken tekrar rüyaya daldım

Bergüzar yarınları güttüğümü bilmedim.

Ayrılık şarabını yudum yudum içerken

Hasretin kefenini üzerime biçerken

Leyla mecnun misali sonsuzluğa göçerken

Kaderin cilvesini tattığımı bilmedim.

Bu şehrin geceleri karanlığa devrilmiş

Yüreğim alev topu duygularım kavrulmuş

Dönüp baktım maziye hatıralar savrulmuş

Hayalleri gerçeğe çattığımı bilmedim.

Hayat denen bu yolda sevgi yürek yarası

Gitti gidiyor derken elbet gelir sırası

Bekliyorken vuslatı iki umut arası

Hasret zincirlerini tuttuğumu bilmedim.

Bak gördün mü yok oldu sevda kokan sözlerim

Bende herkesler gibi gülistanı özlerim

Gül ve rüzgar dokurken senden uzak gözlerim

İhanet lokmasını yuttuğumu bilmedim.

İşte belki bu yüzden hücreme doldu yaşlar

Alaca şafaklarda bu gönlüm hasret işler

Mazide canlanırken kırık dökük o düşler

Puslu aynalarda ben bittiğimi bilmedim.

Özlemler sayfa sayfa benimle aynı safta

Melekler uyandırdım sanki dört bir tarafta

Yorgun bitkin gözlerle arıyorken arafta

Gönlünün sarayından gittiğimi bilmedim.