Bir Şeyler Var
~ Murat BEY
👁️ 1
Masanın üstünde soğuyan bir filtre kahve,
Telefonun ekranında yarım kalmış bir cümle...
Metropolün ışıkları odanın tavanında gezinirken,
İçimde bir yerlerde, tam şuramda,
Sanki bir şeyler eksiliyor sessizce.
Gidiyorsun ama ayak sesin yok,
Kalıyorsun ama gölgen kayıp.
Saat gece yarısını çoktan geçti,
Caddenin uğultusu sustu, şehir uyudu.
Bir tek benim içimdeki bu gürültü dinmedi,
Söyle bana, bu kaçıncı hesaplaşma kendimle?
Adını koyamadığım bir şeyler var aramızda...
Ne tam bir veda bu, ne de kalmaya cesaret.
Kentin loş sokaklarında kaybolmuş bir gölge gibi,
Bir yanım yangın yeri, bir yanım teslimiyet.
Adını koyamadığım bir şeyler var,
İçimi inceden acıtan, ama dindirmeyen...
Gece yarısı taksileri geçiyor kapının önünden,
Her birinde ayrı bir hikaye, ayrı bir giden.
Ben hâlâ bıraktığın o köşedeyim,
Üstümde eski bir hırka, aklımda kentli kelimeler...
Sözlükler açıyorum, kitaplara bakıyorum,
Ama yok, lügatta karşılığı yok bu sızının.
Ne yana dönsem hep o tanıdık yabancılık,
Söyle bana, insan bilmediği bir şeyi bu kadar özler mi?
Adını koyamadığım bir şeyler var aramızda...
Ne tam bir veda bu, ne de kalmaya cesaret.
Kentin loş sokaklarında kaybolmuş bir gölge gibi,
Bir yanım yangın yeri, bir yanım teslimiyet.
Adını koyamadığım bir şeyler var,
İçimi inceden acıtan, ama dindirmeyen...
Belki de hiç bilmemeliyiz adını...
Çünkü kelimeler kirletir bazı masalları.
Sustukça büyüyen,
Konuştukça eksilen bir şeyler var...
Adını koyamadığım bir şeyler var aramızda...
Ne tam bir veda bu, ne de kalmaya cesaret.
Kentin loş sokaklarında kaybolmuş bir gölge gibi,
Bir yanım yangın yeri, bir yanım teslimiyet...
Geriye sadece...
Adını koyamadığım o şeyler kalır...