Yalnızdı Bütün Kuşlar

Üşüyen bulutların çocukları

Göğsümüzde kanat çırptıkça

İçimizde yaşlanır çınar.

Hüzünler çoğaltır.

İmgeler dökerek iğde dallarından.

Sığınaklar yaptığımız aşka

Sımsıcak sevdamı yazıyorum,

Adın, adın kelimelerin en başında

Adımlarımız için kendini yok sayan

Odalar çoğalır.

Yarım açık unutulmuş

Kapıların arkasında

Dar basamaklarından İnilen

bodrum katlarında.

Senden öğrendim

Senden öğrendim, her ne varsa

Esrik şiirlerin yarım kalan imgelerini ve,

Soluğum kesildiği zamanlarda

Sular içtim avuçlarından

Açık unutulan çeşmelerden.

Sönmeyen bir yangınında külü oldun

İçimin

Gölgendi, gölgendi peşin sıra yürüyen

Nereye gittiysem seni götürdüm.

Yanı başımda.

seni düşündüm

Hangi ayrılığa uzandıysam

Seni düşündüm.

Her acı şiire dönüştü

Sensiz gecelerin koyu gölgelerinde

İçimizdeki özgürlüktü

Direncimizi coşkuya çeviren

Yırtılan kalbimizin söküğünü

Kavuşturan

Sevdamızdı

Hiçbir korkuya aldırış etmeyen ve

Yalnızdı, yalnızdı bütün kuşlar.

Yalnızdı, bütün kuşlar…