Yankısız

İyileşmez bir yara, geceyi

Kızıla boyuyor.

Hayatta,

Tek başına savuruyor rüzgâr

Eksiliyor kalbim,

Yudum yudum.

Yanan geceyi gözden akan,

Damlalarım suluyor,

Boğuyor susarak anlatmaktan.

Bir zamanlar.

Özgürlüğünde uçan kuşlar gibiydik

Birbirimize koşarken,

Ama şimdi

Şimdi o anlamlı günlerin

Düşleriyle,

Düğüm olduğu zamanlarında

Dağıldık…

Kutsal aşk yaşadığımız masal,

Neden çabuk kırıldı…

Bir başına kalışımın da

Boynu eğik kelimeler,

Her geçen gün büyüyen

Acın çığlıktan ağır ama

Yankısız…