Bilmem Nedense

Yaşamın uçuk pembelerine inat

Siyahlar süzülüyor şimdi

Çocuk yüreğimin kuytularında.

Dolanıp duruyorum tufan olmuş denizin fırtınasında

Bilmem nedense.

Belki

Bir bahar yoksunluğu benimki

Kararan kışlardan kalma.

Yaprakları savrulmuş bir ağaç gibiyim sanki

Kanatları kırık bir serçe

Uykusunda dolaşan yarı serseri bir çocuk

Hani

Laf anlamazlığı, söz dinlemezliği ondan yüreğimin.

Bilmem nedense.

Çocuk işte.

Ah ah. Gülüp de gülüyorum diyemediğim

Duyup da duyuyorum diyemediğim

Dizelerinde yandığım

Şiirlerinde söndüğüm

Canına yandığım hayat.

Bir kördüğüm olmuşsun sanki zamanın akışına inat

Bilmem nedense.

Bazen

Ateş ırmağı gibi dolmuşsun gönlüme

Hasret hasret.

Anlaşılmaz diyarların tenhalığında ses olmuşsun yüreğime

İsimsiz bir şirin kafiyesiz cümlelerinde hece hece

Anlaşılmayı beklemiş

Gri bir bulut gibi çökmüşsün hayallerime.

Oysa,

Oysa sevdim ben seni

Bilmem nedense.

Türküler yaktım sevdana

Ilgıt ılgıt esen seher yeli oldum saçlarına

Sevgi oldum gözlerinin düştüğü her yere.

Of hayat, uzağımdasın

Yokluğun buz üşüten

Yokluğun kor ateş, yakar derinden

Daha ne yapmalıyım beni sevmen için

Kaç cemre düşmeli daha yüreğimden

Daha kaç yazlar geçmeli, kaç bahar

Isınmak için yeniden.

Kaç hasretler uçurmalı vuslat semalarında

Sessiz kalbimden.

Hey sen

Uğruna ömrümü verdiğim

Usanmadan hep izini sürdüğüm

Gözlerimde büyüttüğüm, yüreğimde öldürdüğüm

Ayaz bahçemin solgun gülü

Mavilerimi kirleten isyanımın sancısı.

Bir kumarsın sen oyun masasında

Benim hep kaybettiğim.

Bilmem nedense.

Biliyor musun?

Daha ilk el açıldığında yenildim sana ben

Tek yaptığım

Durup durup şiirler yazmak oldu

Yüreğimin en can yerinden

Her gece

Her gece bir şiir kanadı kalemimden.

Bilmem nedense.