İmkan/sızım

Vakit az iki gözüm, vakit dar

Biraz benden biraz senden

Biraz yanık, biraz tutuk, biraz da uçuk

Hani her an gidecek gibi sen, rehin olmuş gibi biraz da ben.

Umarsız sevinçlere gebeyken acılar

Hasretin prangasında tutsaklık ta güzel

Güzel be imkan/sızım.

Belki bir kuşun kanadına takılıp

Gitmek çok uzaklara

Sessizce akmak bir nehir gibi belki

Midyeler gibi saklanmak kabuğuna

Geçmişin izlerinden

İncisini koruyan istiridyeler gibi korumak belki yüreğini.

Gün koşarken anasına bırakırken mehtaba yerini

Dalgaların sarmalamasında yalnızlık da güzel

Güzel be imkan/sızım.

Kış üşüse de kor sevdalarda

Tutsak yürekler kelepçeli hain tuzaklarda

Yürekler hancı, aşklar hep yolcu

Bir coşan bir duran nehir gibi.

Anıları düşlerken

Mahpusta gün sayar gibi

Kayan yıldızlardan dilenmek de güzel

Güzel be imkan/sızım.

Sanki iki yarımı toplamak

Ya da bir bütünü bölmek

Yıldızları saymak bitmeyen gecelerde

Papatya falları tutmak parça parça hecelerde

Belki ıssız şiirler biriktirmek kağıt mendillerde.

Hesapsız hıçkırıkların gözyaşı melodileriyle

Islanırken ruhum masmavi gecelerde

Bir kemanın sesinde mutluluk ta güzel

Güzel be imkan/sızım.

Soldukça düş bahçelerinin çiçekleri

Ansızın düşen damlalarda unutmalar zor

Sessiz çığlıklarda saklansa da sözler

Karışsa da birbirine aşkla cezalar

Mümkün olmasa da sevinç sevinç diyarlar

Vuslatın hasretinde

Taşa tohum ekip büyütmek te güzel

Güzel be imkan/sızım.