Üşüyorum

Bu günlerde hava soğuk sanki

Mevsim güz bahar

Ben soğuk ayazlarda hala sarı bir sonbahar

Üşüyorum hazanlarda.

Çocuk yüreğimin yamaçları gül yangını

Cemreler serpilmiş sıcaklığına

Sinesine gizlenen duygu tohumları

Binlerce hasret.

İçime sığmayan zaman durgun bir göl emsali

Sessiz bir veda leylaklar öylesine

İhanetler filiz sürerken

Prangalı hasretler sanki mahkum misali.

Ceplerimde kırık düşlerle bir kayıp yolcuyum şimdi

Yüreğim hüzün hüzün hasret

Sağım solum ben

Bir avuç yaşamın acısı deli bir rüzgarin öfkesinde

Her yağmur sonrası sonbahar yorgunu gözlerimde

Üşüyen bir güneş hep benimle eş.

Şiirler dökülüyor şimdi mevsim mevsim

Tütün kokusuna saklasam da ayrılığı

Özlemleri damıtıyor üstünü örttüğüm nefesim

Gözlerim yağıyor yüreğime

Yıllanmış kırgınlıklar batıp duruyor canıma

Titrerken gece ayazın soğuğunda

Ellerimden tutuyor yüreğim siyah bir gülün uğultusunda.

Alev alev yanıyor avuçlarımda maviler

Saklıyorum her zerresini

Alay ederken acımasız hayallerim

Sabah olmadan semaya uzanıyor yüreğim

Pencereden süzülüyor ay ışığı

Yıldızlara fısıldarken usulca

Üşüyorum ezanlarda.

Mehtabı mahzun hayallerim güldükçe

Dost bir hançer her gece

Yüreğime batıyor haince

Ben içimdeki kalabalıkta yalnız ve avuntusuz öylece.

Komşular kahvelerini içerlerken neşeyle

Ben ödünç alınmış sevinçlerle

Üşüyorum mizanlarda.