Öğretmenim

Çocuklar ellerinde nakış gibi işlenir

Bir harf için kırk sene kul olur ÖĞRETMENİM.

Kadir, kıymet bilinmez bilgileri taşlanır

Yine de cehalete göl olur ÖĞRETMENİM.

Her yer onun vatanı bilmez ovayı dağı

Aklında yalnız tek şey ilim, irfanla bağı

Gözlerini kapatır yürekte büyür çağı

Karlı dağın başına gül olur ÖĞRETMENİM.

Hem doktordur, hem çiftçi bazende ev işçisi

Bazen sıvar kolları olur köyün aşçısı

Yükü ağır olsa da bıkmaz gurbet taşçısı

Ömründen ömür katar hal olur ÖĞRETMENİM.

Uğruna can verdiği öğrencidir tek aşkı

Bıkmadan anlattığı dersleridir tek meşki

Öyle geniş ki gönlü sınıfıdır tek köşkü

Yumuşak yastığına el olur ÖĞRETMENİM.

Hangi yana uzansa mürekkepli elleri

Aydınlığa gark olur yurdun ücra illeri

Sevgisiyle sararken ipek gibi kolları

Susamış gönüllere dil olur ÖĞRETMENİM.

Gözleri ateş gibi kaleminde gül açar

Gecesi, gündüzüyle etrafa ışık saçar

Bir ömür köle gibi her dem cehalet biçer

Susuz, kurak çöllere sel olur ÖĞRETMENİM.

Nerede bir pas görse çıkarır boyasını

Kırmızı, beyaz renkle siler isi pasını

Yüreğinden koparıp ibrişim fırçasını

Gri, siyah renklere al olur ÖĞRETMENİM.

Barış, huzur hedefi kalemi elde hançer

Vatan aşkı gül gibi kara tahta da açar

Yedi düvel bir olsa kalır önünde naçar

Kötülüğe, nefrete bal olur ÖĞRETMENİM.

Bıkmadan gündüz gece Atasının izinden

Bir an olsun çıkmaz ki yemininden sözünden

Ömrü kış olsa bile asaleti özünden

Fırtına, kar, boranda yol olur ÖĞRETMENİM.

Nice zulüm bir olsa eğmez o hiç başını

Dağlasalar kalbini saklar gözde yaşını

Kahrolası hasretle özlese de eşini

Baş altına taş koyar lâl olur ÖĞRETMENİM.