Öteki

İçimde ki çocuğa şöyle bir kulak verdim

Şarkılar söylüyordu umut akışlarında

Gün ekmiş gözlerine ışıklarını derdim

Tavrını biliverdim tatlı bakışlarında.

Bozdurmuş demet demet saklı hüzünlerini

İki kuruşa satmış hicran dizinlerini

Hece hece derlemiş sevgi vezinlerini

Bağlanıp kalıverdim türkü yakışlarında.

Alevden bir gül olmuş toprak kokan elleri

Bal kaymağa bulanmış suskun olan dilleri

Sevgiyi kucaklamış pembe beyaz kolları

Vuslatı buluverdim hüzün döküşlerinde.

Öteki gülüşleri ne kadar da canlıydı

Takmış başına tacı ne kadar da ünlüydü

Öyle kıvraktı dansı ne kadar da şanlıydı

Neşeyle gülüverdim topuk sekişlerinde.

Derken birden yok oldu sanki suç işler gibi

Arafı mesken tuttu sanki göç işler gibi

Reva mıydı yaptığı sanki öç işler gibi

Donup da kalıverdim sevda ekişlerinde.

Beden aynı bedendi acaba ruh kimindi

Çiçek çiçek renklerle çırpınan vah kimindi

Öteki yüzündeki bunalmış ah kimindi

Bir anda soluverdim çelme takışlarında.