Zamanın Çarkı

Uykusuz gecelerin ruhunda bulurum kendimi

Bedenim varla yok arası

Bulutları yağmalanmış bir sema gözlerim

Sol yanım hicran yarası.

Zaman bir an değil ki, sararmış bir fotoğraf aslında

Hep aynı tat, aynı hayat

Ezbere söylenen bir hüzzam faslında

Belki de yalan bir sefahat.

Gecelerin kokusu hüzün, düşleri öksüz

Yalnızlığı kor, yakar derinden

Acıları hem arsız, hem yüzsüz

Bade sunar zulüm elinden.

Sağır ve suskun eflatun gece

Hükmünü sürer delice

Rengi şahrem, şahrem

Yok olan bir mavinin son kırıntıları

Koynunda sakladığı geç kalmış mutluluğun artıkları

Haince güler gece

Dilinde ise yalan aşk fısıltıları.

Derken zaman usulca çevirir çarkını

Kimsesiz bir kış sokağında dalgın ve dargın gece

Yüreğime sığdıramadığım umutlar gibi solar

Gecenin gözlerinde iki damla gözyaşı

Sırları enkaz bir kızıl şafakta silinir gider.

Kilitli kapılar açılır, bir gülüş yetişir o an

Bir merhaba elini uzatır ansızın

Hayat kokar işte o an

Delice akan bir ırmağın sularına kapılan gece

Yerini ümide bırakır

Zaman çarkında işler yine

Gönlümde ki şiirce.