Renklerim

Renklerim.

Zamanın saçlarında gezinen bir fırça darbesi,

Ufkun kesik damarlarından sızan o son bakış.

Güneş, altın bir sikke gibi düşerken cebine gecenin,

Herkes kendi yüreğinden seyreder bu telaşı.

Kızıl: Bir vedanın dudak izi, kırık dökük.

Mor: Sessizce taşınan o asil, o kimsesiz yük.

Gri: Arada kalmışlıkların, söylenememiş sözlerin rengi.

Göğün göğsünde can çekişen bu yangın,

Kimi için küllerden doğan bir masalın ilk harfi,

Kimi içinse sayfaları çoktan yırtılmış bir kitabın son tarifi.

Aynı kubbenin altında, bambaşka iklimler kuşanmış ruhlar

Biri yıldızları toplar saçlarına umut diye,

Diğeri karanlığı çeker üzerine yorgan diye.

Çünkü gökyüzü tek bir dilde konuşsa da,

Her yürek kendi sözlüğünden çevirir bu geceyi.

Ve en koyu mavi bile bilmez,

Siyahın içindeki o gizli, o beyaz geçidi.