Belki Bir Gün

Dünya maskeli bir balo

Hayaller bahtsız, düşler öfkeli aç

Zamanın kıyılarında el değmemiş sabahlar

Birde yorgun akşamlar.

Güneşin doğup batması kadar gerçek ve özgür

Hala yaşamaya çalışan silik hatıralar

İşte bu yüzden hep donup kalır duygular

Hep bir gün sonraya ertelenir yarım kalmış arzular.

Oysa her tohum ekişimde toprağa

Bekliyorum birkaç gün sonra boy versin umutlara

Çizgilerden taşarak, sınırları aşarak

İstiyorum göl olsun bir damla mutluluğa.

Bütün bekleyişlerim bir çocuğun sevinci

Yüreğimin kavgası, baharın beklentisi

Sevda mevsimsiz açar gönüllerde derler ya!

İşte öyle.

Belki bir gün, bahçesini çiçekler kaplamış evlerden birinde kaybolurum!

Belki yarısı boş bütün bardakların diğer yarılarını suyla doldururum!

Belki bir gün, bir kaleme değmiş bütün harfleri bir hikayede toplarım!

Huzur kokulu uzak bir nehrin sularına sevdiğim mısralar karalarım!

Belki bir gün,

"belki bir gün"le başlayan bir tek cümle bile kuramadığımı fark eder

Mutluluktan ağlarım...

Mutluluk bir nehir değil ki deli deli aksın

Benimki hayalleri cana sarmak

Belki birazda bardağın dolu tarafından bakmak

İçimdeki açlığa belki biraz tuz katmak.

Hayat bir yalan, tıpkı senide aldatan.

Diyeceğim şu,

Yalnız damların üzerindeki kuşlar rahat

Hiçbir şey ölüm değil,

Sadece hükmünü sürüyor hayat.