Anladım

Hayat denen bu yolda vuslatı bekliyorken

Elveda limanına geldiğinde anladım.

O pembe yalanları yürekte saklıyorken

Umuda çeyrek kala sildiğinde anladım.

Artık alıştım derken geçine ve göçüne

Nasılda aldanmışım varlığına hiçine

Seher doğdu sanırken gözlerimin içine

Acı bir rüzgar gibi dolduğunda anladım.

Acısını işlerken zaman yaralarıma

Ak düşürdüm yazdığın keder parelerime

Tükendim hüzünlerle küstüm çarelerime

Düşlerimden maviyi çaldığında anladım.

Boynu bükük gezerken gönül yamaçlarında

Sirkeyi bal eyledim sabır gömeçlerinde

Bilemedim kavlini hain amaçlarında

İhanet oklarıyla deldiğinde anladım.

Ayrılık senfonisi çalarken tellerinde

Bir türkü tutturmuşsun o çatal dillerinde

Gülücük kuruturken ömrümün çöllerinde

Güneşimi elimden aldığında anladım.

Ceplerimde taşırdım oyun beş taşlarımı

Ömür boyu sakladım masum göz yaşlarımı

Yokluğun ayazında üşürken kışlarımı

İçimdeki çocuğa güldüğünde anladım.

Gün doğarken açardım semaya ellerimi

En çaresiz anlarda bulurdum yollarımı

Hani bir gün kırdın ya özlemle kollarımı

Usulca yalnızlığa saldığında anladım.

Ben bir ömrü tükettim yolunda nefes nefes

Bundan sonra dokunma verme sesime bir ses

Yok artık sana karşı kalmadı bak hiç heves

Çektiğin her tetikte öldüğümde anladım.