Yazgısına Kul Oldum

Hayalimde bir dünya taşı toprağı mavi

Kaç bahar kaç yaz geçti bir türlü varamadım

Dört mevsim on iki ay gülü yaprağı mavi

Uzandım dallarına bir türlü eremedim.

Hani masal derler ya sanki bu öyle bir şey

Rüzgarında kemanlar yağmurunda çalar ney

Gönül meyhanesinde coşarken muhabbet mey

Bana yer var mı diye bir türlü soramadım.

Sevgi ırmaklarından tebessümler akarken

Gül nefesli yürekler kiri pası yıkarken

Eller neşe içinde mani türkü yakarken

Ben ufacık kalbimde zinciri kıramadım.

,

Yürekler göz göz olmuş gönüller aşk deryası

Bitmesin hiç kalplerde sevgilerin hülyası

Zalim bile gönlünde çekmesin diye yası

Sarıldım dikenine gülünü deremedim.

Ben pembe sevinçlerde yitik hecelerimin

Mecnunun yaşı gibi çılgın acılarımın

Çekilmez cefasıyla ahraz gecelerimin

Hükmüne boyun eğip mührümü vuramadım.

Zaman zaman içredir dünya denen alemde

Zaman güman içredir gönüldeki elemde

Zaman aman dilerken diz çöküp bir kalemde

Yazgısına kul oldum sözümde duramadım.