Kayboldum

Sabahın seherinde, güller renk renk açarken

Gül bülbülden hasretle, muhabbeti beklerken

Sıcacık yaz güneşi, şehvetiyle yanarken

Ben süresiz, o kışlarda kayboldum.

Bahar geldi yerlerde, bir bir açtı menekşe

Umudumun kokusu, açan bin bir çiçekte

Bir damla güneş ise, hep benim ellerimde

Ben ömrümün, gazelinde kayboldum.

Eylülün yağmurları, şehirlere yağardı

Nağme gibi süzülüp, sözden saza atlardı

Titreyen dudaklarda, hissedilen bir hazdı

Ben güftenin, ezgisinde kayboldum.

Hep semaya açıldı, kınalı güzel eller

Küçücük bir umutla, bekledi durdu gözler

Şeyda bülbülleri de, verdi sürpriz müjdeler

Ben yılların, gizeminde kayboldum.

Dıştan ömür bahçesi, içi kuru bir arsa

Her adımı cennetti, arkadaşa açınca

Nede güzel günlerdi, vakit geçti hep hoşça

Ben mutluluk, dergahında kayboldum.

Diller söze küstü, yürekler hep çağladı

Kağıda düştü damla, belki biraz ağladı

Eski hatıralarım, gözlerimde canlandı

Ben hayaller, deryasında kayboldum.