Durgunum Bu Günlerde

Dağladın yüreğimi tıpkı bir ateş gibi

Belki ondan bilmem ki yorgunum bu günlerde

Dilindeki sözlerin zehir zemberek gibi

İşte ondan sana ben kırgınım bu günlerde.

Söyler misin nedendi bu karanlık ardından

Düşürdünya beni sen ocağından yurdundan

Bıktım artık her türlü oyunundan derdinden

İşte ondan sana ben dargınım bu günlerde.

Ne ruhuma özüme ne yanıma yakıştın

Hiç bana yaz olmadın hep ömrümde bir kıştın

Beni her gün öldürdün zehir gibi akıştın

Bak yine ondan işte durgunum bu günlerde.

Sana hoşça kal desem buna dilim varmıyor

Gözüme perde inmiş gerçekleri görmüyor

Ne kadar istesemde gözüm yolu sarmıyor

İşte ondan belki de vurgunum bu günlerde.

Artık bana yeniksin hiç boşuna vuruşma

Rakibim değilsin ki benimle hiç yarışma

Var git artık yoluna düşlerime karışma

Bak gözünden gönlünden sürgünüm bu günlerde.

Adına hayat derler var gücümle yarıştım

Bana sevgi ol diye düşmanımla barıştım

Ölüm denen sınıra inan ki bir karıştım

Şimdi işte hep böyle gerginim bu günlerde.