Kağnı sesi
~ Mustafa Yaman
👁️ 0
Elif’in elinde upuzun üvendire
Gah "gah" der, gah dalar hayallere Gıcırdayan bir tarih akar
Öyle bir gıcırdar ki,
Dertli bir neydir ovaları inleten Anadolu’nun yükünü çekerdi ahşap tekerleri Eskidendi, çok eskiden.
Güneş vurur tepeden
Bir kadın yürür, başı yemenili
Ağzı yaşmaklı
Elinin nasırında memleket sızısı
Her dönen dingilde acı bir ses yükselir Her iniltide bir ana ağlar gizlice
Bu ses, yalnızca ahşabın feryadı değil
Bu ses, bir halkın ağır ve vakur adımları Toprak uyanır bu sesle Yollar eğilir, dağlar yol verir Her seste bir kağnı yürürdü Eskidendi, çok eskiden.
Açlığı, çileyi, var olmayı bilirdi elif
Her tekerlek döndükçe toprakta Harmana sap, değirmene un
Cepheye kaderini taşırdı
Eskidendi, çok eskiden.
O ince, o yanık uğultuyla
Zaman ağlar, dağlar susar, yollar aşınırdı
Bir keman sesi gibi dokunurdu yüreğe her kağnı
Anadolu’nun yükünü taşırdı
Öküzlerin buğulu nefesinde
Eskidendi, çok eskiden.
Mazıdan yükselen ilahi gibi bir nidadır Dua gibi, ağıt gibi, umut gibi
Bir çocuğun ağlaması gibi Kayboldu artık o eski toprak yollar
Hazin bir sessizliğe gömüldü hatıralar Bir zamanlar destan yazardı kağnılar Eskidendi, çok eskiden. .
Mustafa yaman
01 ekim 2026