Oğlum

Çırpınırken

Sessiz, dökülür, gözyaşlarım,

Gösteremem

Güçlü olmalıyım.

Çünkü anayım ben.

Bahtıma düşeni yaşamaktır.

Şeytan aklımı koparıyor.

Oğlum,

korku sürdükçe yüzüne.

İçimin çatlakları çaresiz.

Atıyor çığlıklarını

Çekip gidecek sessizce,

Asi oğlum.

Gideceği gün yaklaştıkça

Soğuk rüzgarlar esiyor

Üşüyor yüzüm

Soluksuz ürperiyorum.

Taze bir ömrü düşürüyor kollarıma.

Oğul sevgisi

Şimdi dağların yamaçlarında

Taş kayaların da nöbet tutan

Taze körpe evlatlar.

Kurtları temizlemek için verdiği savaş mücadelesinde

Kime sığınır,

kime açar yarasını?

Kar bedende çatırdadıkça

Karakış ta

Kim ısıtabilir yavrusunu.

Anasından, başka

Bir yıldız kayıyor,

Dilsiz tükeniyorum.

Evrendeki tüm canlı varlıkların

Sesleri uğulduyor kulaklarımda

Turnalar uçuyor kanatlanmış

Bir dilim beyaz peynir kadar ak

Büyülü taç yapraklıların,

Nar çiçeği renginde.

Benim oğlum…