Eylülsün Sen
~ Nebahat Erkan
👁️ 0
Üşüyen akşama kırılıyor gün
Birazdan geceye döner.
Uykusu gecikmiş,
Bir,
Çocuksun sen
Üşümeyen geceleri unut,
Unut,
Eylülsün sen…
Yağmurların üstümden geçsin
Bir okyanus kadar, dünyam.
Okyanus kadardı.
Gövdemin genişliği
Irmak, olduk
Gömüldük içimize…
Gül bahçelerine sarılarak
Özlerken seni,
Umut
iklimlerime,
Dönüşüyor.
Yakamdan düşen gülün
Koparttığı çığlık,
Üşüyen akşama kırılıyor gün…
Sen hâlâ,
Hâlâ.
İLK… Aşkın hatıralarısın
Son, sayfasında unutulan…