Haydi Yüreğim

Sus!

Sus be yüreğim!

Bende bilirim ağladığını

Bilirim de,

Efkarımın kadehinde demlerim yaşlarını.

Her gece,

Her gece hayalimde söndürürüm

Yıldızları kıskandıran şavkını.

Her gün, her saat

Yüreğimde toplarım damla damla yaşlarını.

Öldürmeye çalışırım her an korkularını.

Aslında çok şey öğrendim

Biliyor musun senden?

Bak!

Özlemleri düşürdüm geçmişin tozlu geleceğinden

Sevgiler büyüttüm hiç düşünmeden

Mutluluklar yarattım göremediğim en derin yerinden

Sırlarını gizledim yalnız kimsesizliklerden.

Oysa!

Beraber geldik, beraber gidiyoruz

Sende anlat bana kendini.

Söyle bana sende duygularını, düşüncelerini

Yoksa nasıl yakın hissedebilirim

Nasıl teslim edebilirim sana kendimi?

Sana güvenmeme izin ver ne olur.

Haydi yüreğim!

Ver elime ellerini

Tıpkı eskisi gibi.

Ne olur bir kez daha incinsek, bir kez daha üzülsek

O zaman fark edeceğiz belki

Birbirimizi ne kadar özlediğimizi.

Haydi ver ellerini

Öğren artık ' keşke ' yerine

"Bir daha ki sefere" demeyi.

Bak gör o zaman herkes nasıl kıskanacak bizi

Hani çok iyi öğrendin ya sabretmeyi, dinlemeyi.

Öyleyse!

Büyüklüğün kadar yardım et…

Ve sus!

Bırak seni kim nasıl bilirse bilsin

Sen sadece sana fısılda, seni bil

Sana hizmet et.

Sakın beni, benim seni düşündüğüm kadar düşünme

Dayanamazsın, sonra nefesin kesilir.

Bilir misin bilmem?

Zor olan hasretlere direnmektir, anıların ta kendisidir

Hicranların ertesidir,

Bu yüzden kor gibi yakan acı tebessümlerdir

Sahte gülüşlerdir.

Şafakta ürperen gelinciklerdir.

Neyse!

Boşver be yüreğim.

Haydi ver elime ellerini

Haydi sen de tut ellerimi.

Bir yol dene de, yıldızların altında

Ay ışığı suyuyla yıka bu özlemlerimi.

Haydi yüreğim

Sus artık!

Sus ağlama, ağlama da

Bana anlat artık pembe hikayeleri

Anlat

Ne olur!